جامه را . تفويق ( tafviq ) م . ع . سوفار ساختن تير را . و فواق فواق خورانيدن شير بچه را . تفويم ( tafvim ) م . ع . نان پختن يق فوموا لنا اى اختبزوا . تفويه ( tafvih ) م . ع . فراخ دهان و دراز دندان گرديدن يق فوهه الله . تفه ( tafah ) م . ع . تفه تفها ( از باب سمع ) : بىمزه گشت و تفه تفها و تفاهة و تفوها . مرتفوه . تفه ( tafeh ) ص . ع . شيئ تفه : چيز كم و اندك . و رجل تفه : مرد حقير و خسيس و دون . و طعام تفه : طعام بىمزه كه نه شيرين باشد و نه تلخ و نه ترش و نه تند و نه شور و نه چرب و نه عفص . تفه ( tofah ) و ( toffah ) ا . ع . سياه گوش . تفهة ( tafehat ) ص . ع . امراة تفهة : زن حقير و دون و خسيس . و اطعمة تفهة : طعامهاى بىمزه . تفهر ( tafahhor ) م . ع . تفهر فى المال : فراخ حال گرديد . تفهق ( tafahhoq ) م . ع . فراخ و گشاده گرديدن برق و جز آن . و روان گرديدن خون و مانند آن . تفهم ( tafahhom ) م . ع . اندك‌اندك دريافتن . تفهم ( tafahhom ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ادراك و دريافت و باز يافت . تفهير ( tafhir ) م . ع . تاسه بر افتادن اسب را و درماندن و مانده شدن آن از ضعف و سستى . تفهيم ( tafhim ) م . ع . فهمانيدن و دريافت كنانيدن . تفهيم ( tafhim ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تدريس و تعليم و آموختگى . و تفهيم و تفهم : فهمانيدن و فهميدن . تفهيه ( tafhih ) م . ع . درمانده گردانيدن بسخن . تفيأة ( tafyeat ) م . ع . سايه انداختن يق تفيأت الشجرة تفيأة و فياه تفيأة : با سايه قرار داد او را و برگردانيد او را . تفيحس ( tafayhos ) م . ع . تفيحس فى مشيته : خراميد . تفيد ( tafayyod ) م . ع . خراميدن . تفيدن ( tafidan ) ف ل . م . پ . گرم كردن و گرم شدن با آتش و نشستن در آفتاب و گذاشتن در آفتاب و يا به روى آتش و تركيدن و شكاف خوردن از گرما . و اندك اندك جمع كردن . و حفظ منافع خود نمودن . تفيرا ( tafir ) و ( tofayr ) و تفيرك ( tofirak ) ا . پ . سنگ نرم سپيد و سنگ ريزه . تفيش ( tafayyoc ) م . ع . لاف زدن و بر گرديدن از چيزى . تفيظ ( tafayyoz ) م . ع . جان دادن يق تفيظوا انفسهم اى تقيؤها . تفيل ( tafayyol ) م . ع . تفيل النبات : بنهايت رسيد گياه . و تفيل الشباب : زياده و افزون شد جوانى . و تفيل فلان : فربه گرديد فلان . و تفيل رأيه : ضعيف شد و خطا كرد رأى او . تفيلق ( tafyloq ) م . ع . ستبر گرديدن و فربه شدن . و كوشيدن در دويدن چندان كه از شدت سرعت شگفت آورد . تفيلم ( tafaylom ) م . ع . تفيلم الغلام : فربه و ستبر گرريد كودك . تفين ( tafin ) و تفينه ( tafine ) ا پ . عنكبوت و پردهء عنكبوت . تفيوء ( tafayyo ' ) م . ع . سايه گرفتن و بر گرديدن سايه و تفيات انا فى فيئها : برگشتم من در سايهء او . تفيهر ( tafayhor ) م . ع . فراخ حال شدن يق تفيهر فى المال اى اتسع فيه . و تا سه گرفتن اسب . و مانده گرديدن آن . تفيهق ( tafyhoq ) م . ع . تفيهق فى الكلام : فراخى كرد در سخن و پر گردانيد دهن را بسخن . تفيئة ( tafyeat ) ا . ع . تفيئة الشيئ : وقت آن چيز و اول آن چيز . و دخل على تفيئة فلان : درآمد در اثر فلان . تفييد ( tafyid ) م . ع . فال بد گرفتن از آواز بوم يق فيد فلان اذا تطير من صوت الفياد . تفثيل ( taf'il ) م . ع . فال گيرانيدن . تفييل ( tafyil ) م . ع . فيل رأيه : زشت كرد راى او را و منسوب كرد بخطا و سستى راى و سست راى گفت او را . تفئيم ( taf'im ) م . ع . پر گرديدن دهان شتر از گياه تازه . و فراخ‌تر ساختن و افزودن پالان را از آنچه كه بود . تقاء ( teq ' ) م . ع . تقيته تقى و تقية و تقاء ( از باب ضرب ) : پرهيز كردم آن را . تقابل ( taq bol ) م . ع . با هم روى با روى گرديدن . تقابل ( taq bol ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روباروئى و مقابلى . تقاة ( toq t ) ا . ع . پرهيزگارى يق اتقى تقاة . تقاتر ( toq tor ) م . ع . همديگر را فريفتن . تقاتق ( taq teq ) ص . ع . با سرعت و شتاب يق قرب تقاتق .